1980 li yıllarda çoçuk olmak 1 litrelik coca cola cam şişenin kapağını açmaya çalışırken evde bulunan herkesin teyakkuza geçtiğine şahit olmak demekti. evdeki herkes kapağı açabilmek için bir kere şansını denerdi. çoğu zaman kimse başarılı olamazdı ve devreye babam girerdi. babam, genelde kapağı bi çevirişte açardı tabii. ancak, şişe bazen hava yapardı ve açılmamakta inat ederdi. böyle durumlarda babam, eline bir bıçak alıp kapağın yanındaki tırtıkları kesip kapağı bu şekilde açmaya çalışırdı. tabii annem bu sırada ”aman aman! dikkat edin. geçen gün mukaddes hanım’ın oğlunun yüzüne doğru kapak o tazzikle bir fırlamış, neredeyse hastanelik oluyorlarmış” gibi telkinlerde bulunurdu.

Ayrıca, şunu da belirtmek isterim ki; şimdiki çocuklar gibi mahalle arasında futbol topuyla oynayıp arabaların kaportalarını yamultmak racona tersti. futbol topu sadece semtteki okulun bahçesinde oynanacak mahalle maçlarında kullanılır ve bir dahaki maça kadar ortalıkta gözükmezdi.

Voltran, varyemez amca, Clementin, ‘hey corç versene borç-olmaz maykıl bende de yok’, Alf, Rambo,Yalan Rüzgarı, Karaşimşek, elvan gazozu+simit, leblebi tozu, ilkokulda kırmızı kurdela, siyah önlük, TRT’deki lütfen televizyonunuzu kapatmayı unutmayınız yazısı… Ah zaman nede çabuk geçersin böyle….

Hey gidi 80′ li yıllar, darbeyi anlatsam sayfalar yetmez ,  şimdi  nerde o SİYAH BEYAZ Yıllar .