Yaşam, ölüm ve sen

Yaşam, ölüm ve sen
İşte hayatımın üç ana başlığı.
Bir varoluş ve başlamak
yaşama,
Sonra hep sen, sen ve ölüm
çıktı karşıma.
Aslında daha seni sevdiğmi bile
söylememiştim,
Acaba ölmesem söyleyebilir
miydim?
Uçsuz bucaksız bir dağın
zirvesiydi sevgin,
Belki de zirveye çıkıp o dağı
küçük görmek istemedim.
Hep uzaktan baktım, paramın
yetmediği kıyafete vitrinde
bakar gibi.
Ne de olsa ben de sana
yetmezdim ki.
Hep bir gün sonraya attım
hislerimi,
Sanki hep bir gün sonra olacak
gibi.
Ama bugün kararlıyım bir gün
sonra yok artık.
Çıktım yola ceplerimde hayal
kırıklıkları, yüreğimde bir parça
cesaret.
Sanki hava bugün bir başka
güzel,
Yaşam denen şey bu mu acaba?
Bilinmez bir sevgi, unutulmak
istenen binbir hüzün ve tasa.
Ama bugün de olmadı işte,
Yine kaldı bütün sevgi
çiçeklerim bende.
Hemen kızma. Bu sefer benim
suçum yok.
Oysa neler söyleyecektim sana,
Nerden bilirdim ölümün bugün
yetişeceğini ve susadığını bu
kadar cana.
Ne de hayaller kurdum, hani
söyleyecektim aslında.
Ve bitti hayat.
Kısa metrajlı film tadında.
İşte hayatımın üç ana başlığı,
Yaşam, ölüm ve sen.
Yaşadım, öldüm ama sen yine
de bende olacaksın…..
(alıntı)