Sayfalarca değil, sadece iki kelime yeterlidir, arkadaşını yüreğine sığdırmak için…
Herkes kendini tanır, bilir, sever, içinde biraz kibir varsa, kendini övmeyi, övülmeyi de sever. Olumlu yönlerini görür kendi içinde, olumsuz taraflarını göremez, anlatamaz. Korkar, yalan söyler. Çok severse … Aptallıklarıyla övünür.. Bencil bir insan olur..
Kişi istese de kendini doğru bir şekilde ifade edemez, çoğu zaman bu böyledir. Hep eksik kalır..
Lafını esirgemeden çekinmeden söyleyebilen bir dost, anlatabilir. Seni, senden daha iyi…
Kendine bir sınır ya da kriter koymadığın takdirde…
Anlatmalı seni pervasızca, tanıdığı kadarınca. Karınca kararınca…
İyi ya da kötü demeli sana… Gözünün içine bakıp anlatmalı sana…
Sen arkadaşlarına verdiğin değer, gösterdiğin saygı kadarsın…
Sen olumluysan , mutluysan herkese, senden çok iyi çok pozitif diye başlayan cümlelerle bahsederler başkalarına ya da sana…
