Yüreğimdeki sevgiyi yeni kitlemiştim soğuk odama. Anahtarını da attım yüreğimin zifiri karanlık kuyusuna. Uzun uzadıya süren gecelerin parlak sabahında uyandı sevdam. İrkildi, dirildi, doğruldu. Soğuk odamın nemli penceresine doğru yürüdü. Dışarıya baktı, baktı, bakakaldı. Gözlerinden süzülen yaşlarla pencereme ÖZLEDİM yazdı. Masamda yanmakla yanmamak arasında direnen mumun ışığında haykırdı, haykırdı, hıçkırığa boğuldu. Duvardaki resimlerini gördü. Bir zamanlar ışıl ışıl parlayan gözlerine baktı, utandı, sıkıldı, yıkıldı. Neydi o eski günler dedi boş odama. Söylediği söz cevapsız kaldı, askıya asıldı, sallandı, paslandı, tozlandı. Penceremin önünde duran mindere oturdu. Bir yandan gözyaşlarını siliyor, bir yandan da aynaya bakıyordu. Parmakları yüzündeki çizgilere birşeyler anlatıyordu. Elleri bir ara sırma saçlarına takıldı. Okşadı, kokladı, taradı yüreğimin kırık tarağıyla…
***
Ninnileri annemden duyardım uyumak için. Şimdilerde ninnileri ben söylüyorum yorgun yüreğime. Az da olsa unutsun, uykuya dalsın diye. Ama nâfile. Ne onu uyutabildim ne de kendimi avutabildim. Zaman su misali akmakta iki gözümün arasından. Acıları sıraya sokup her gece sarhoşluk maçına çıkıyordum soğuk odamda. Taraftarlar hüznüm, hakem gözyaşımdı. İki devrelik sevdalara inat bitmedi bu maç. Uzadıkça uzadı. Kanadıkça kanadı, kabuğuna sığmadı yorgun yüreğim…
***
Ağlamak yok derdi tuttuğum kırmızı güller. Kokusu da kanattı , dikenleri de yüreğime bir çeltik attı. Aydınlığa çok uzak duran gönlüm, yüreğimin tek basımlık gazetesine benden habersiz ilanlar verdi. Sevdamı, sevdacıkları kaybettim hükümsüzdür. Ne bir cevap geldi ne de bir telefon. Masamdaki son gülde soldu solacak. Senden gelen nefesi bekliyor…
***
Dönülmez yolların sonundaydım. Ardımda sevdalarım, önümde ıslak toprak kokusu kalmıştı. Vazgeçmişliğim ile sabahladım, avuçlarımdaki kalp kırıntılarıyla. Bir sana kadeh kaldırdım bir de soğuk kaldırımlara. Gökteki yıldızları meze yaptım. Ve senden habersiz hepsini kalbime sapladım. Bulutlara elimi uzattım yüreğimde şimşekler çaktı. Heyecanlarım çoştu, koştu, yoruldu ve sensizlikle duruldu…
***
İyi ki sevdim dedim. Cevabını sendeydi. Neden sen dedim. Bu sorunun da cevabını bulamadım. Söküğünü dikemeyen terzi gibiydim. Sökülmüştü yüreğim bir baştan bir başa. Titrek ellerim ne iğneyi tutar ne de ipliği. Şimdilerde bir hoşum, bir elimde hüznün kadehi diğerinde çocuksu sevdam. Minik parmaklım, avuçlarımda. Elindeki süt beyaz tebeşirle yazılar yazmakta karanlık odamın soğuk duvarlarına. Küçük harflerle başlayan büyük harflerle son bulan. Eğricik, kargacık, burgacık. özLeDİM…
***
Bir masaldı yaşadıklarım. Bir varmışla başlayan bir yokmuşla son bulmayan. Ne üç elmalı bir masalım oldu ne de üç elmalık bir sevdam. Hani biri anlatanın, biri dinleyenlerin diğeri de tüm sevenlerin başına düşecekti. Hani? Yoksa masallarda yerçekimine mi yenildi? Nasıl bir masaldı bu kahramanı olmayan, Nasıl bir özlemekti bu kahramanı yerlerde sevdayı arayan. Nasıl bir masaldı…
***
Gönderdiğin son mektup yüreğimi kanattı. Nasılsın diye başlayan ve bitti, üzgünüm ile sona eren. Her satırın bir ok, her nokta bir uçurum, her cümlen bir mezartaşı. Nasıl bir mektuptu bu. Bunları yazarken beni çok seven yüreğini ne yaptın? Yoksa dışarı mı çıkardın? Yoksa bir şekere mi kandırdın? Bak yine akşam oluyor. Şehrimde ezan sesleri yüreğimi okşayan. Dönüp bakmam bundan sonra resimlerine, gözlerindeki beni hergün ben kendi ellerimle boğarım. Nasıl bir mektuptu bu. Yaşadıklarımız bir kağıda bile sığamamıştı. Belki de senin sevdan kağıt kadar geniş değildi. Kimbilir…
***
Yine de bir sevda var yüreğimde. Avuçlarımı dolduramayan. Şimdilerde onunla meşgulum. Onu yeniden yeşertmek, ona yeniden sıkıca tutunmak için. Bir o kaldı elimde. Cam çerçevedekio güzel resmin baktığım. Bu sefer bir o kaldı elimde…
Son Yorumlar