Sırası gelen başlıyor nefes almaya… Doğ, yaşa ve öl, bundan sonrası cennet ve cehennem…
Dünyanın dönüşüne ayak uyduramamaktan korkar oldum, ne zaman zalim, nede biz kör yada ahmağız, suçlu aranacaksa suçlu bize diretilen benzerliğe direnememiş olmamız ve bizi rahat bırakmayan nefsimiz…
“Bir şans daha Allah’ım” demekten utanır hale geldim… Şu an bir kez daha kendimle savaşıyorum, bir kez daha kendimi sorgulamaktan uykularım kaçtı. Acımasızca sarfettiğim kelimelerin gözyaşları bir bıçak gibi saplanıyor yüreğime, İşlediğim bütün günahların pişmanlığı, bu saatten sonra bırakmaz yakamı …
Bin defa tövbe etsem de bırakmaz yakamı…
Yazmazsam Unuturum / Denemeler
Bir yanıt yazın