Şehrin efendilerinin,
Direttiği hayatı yaşamak zorunda kalmışlığımdan,
yüz soruyla hayatı kolay kılma yarışında yine sonuncu oldum …
Yani;
“Boş hayaller “ listesine eklenecek bir madde daha ..
Ve yine yazmak zorunda kaldım ..
Aslında beni yazmaya zorlayan,
Tepkilerimin ve boşa harcadığım zamanın, başlangıç ve bitiş noktası olmaması
Bir bahane daha …
Tek kişilik gösterimin, final sahnesi de sonunda bitti.
Birazdan güneş yine batacak, bulutlar kızaracak,
Etraf grileşecek, yine akşam olacak.
Ama
Sende bir o kadar uzaklarda olacaksın…
Göğsümde sakladığım her şey dile gelecek.
Beni ümitlendiren, ilham kaynağım olan sana,
Dudaklarım, koyduğum yasağa rağmen, belkide yine küfredecek…
