O kadar yorgun ki şu zavallı yüreğim…
Ağlayası var işte bugün…
Hergün yeni bir gün diğerek başladığım, bugün yeni güzellikler olacak dediğim halde değişmeyen bir hayat yaşıyorum işte
Sessizliğe bürünesim var bugün…
en sessiz halimle hayatımı devam ettiresim işte
hani neşeli güler yüzlü ben varya hani yüzünde gamzesi gülünce en tatlı şekilde cıkan ben
işte o ben yok bugün burada.
bugün yüzümde hüzün var işte
gidesim gelsede uzaklara, kaçmakla çözüm bulunmadığını öğreneli cok oldu işte
kaçınca keşke çözüm olsa…
ahh! kaçabilsem keşke taa uzaklara…
insan neden problem yaşadığında kaçmak ister ki zati?
kalamaz mı sorunlarıyla baş başa.
baş etmek bu kadar zor mu geldi yine bana…
Bir yanıt yazın