Çalışıyoruz, çabalıyoruz.. Bağırıyoruz çağırıyoruz. Uçuyoruz didiniyoruz. Koşuyoruz koşturuyoruz. Düşüyoruz kalkıyoruz. Saatlerce sürünüyoruz. Trafikte kalıyoruz. Ağlıyoruz isyan ediyoruz. Gülüyoruz sırıtıyoruz. Plan yapıyoruz. Tıkınıyoruz, zil zurna içiyoruz. Islanıyoruz donuyoruz. Yanıyoruz soyunuyoruz.
Gün gün böyle bitiyor ömür. Dönüp geriye baktığımızda elimizde birkaç kuruş. Gülümseten bir arkadaş. Belki bir hanım. Uzun bir zincir ve halkaları.
Sonra zincir kopuyor belki yukarıdaki en kötü şeyi arar oluyoruz. Kafamızda üşüşen muhasebeler, bağırış çağırışlar. Mutluluğu arayan bir adam.
Kim ne derse desin.. Ben artık zincirin halkası olmaktan sıkıldım…

Ne mi okuyorum…
Kitaptan sana akmayan bir denizi okuyorum. Dili dalgalı, sayfaları gök mavisi…
Çevir, çevir, çevir …
Sayfalarda bitmeyen bir özlem…
Beni aşkın diline çevir ki, denizin tuzu yakmasın artık içimi
Tayfalarım talan içinde. kalbimde bir inebahtı yenilgisi…
Ne mi okuyorum… Kayalıklara vuran dalgalar ne söylüyorsa onu okuyorum.Seni söylüyorlarsa, seni okuyorum.
Özlemini okuyorum. ey varoluşum sebebi…
Son Yorumlar