Bu gece devrilen kadehlerin sarhoşluğunda yüreğim. Yarım kalan bir tabloda, daha resmedilmemiş hayallere sevdalı, bir garip, yorgun, ürkek… Dönüp duran hatıralara inat hala atabilmesi bile ne kadar garip. Oysaki fırça izleri ne kadar derin, ne kadar acı verici ve ağır; tarifsizim…

Hatırlar mısın? Her şeyin başladığı o günlerde yedi rengi de barındırırdı sevgimiz; gözlerimizdeki pırıltılar dillendirirdi aşkımıza ait nameleri. “Bir gün biterse…” diye başladığım bütün cümleleri izin vermez sustururdu öpücüklerin. “Yeminler edilmiş, adaklar adanmış bir gelecek” derdin bizimkisi. (daha&helliip;)

Adamın teki, kadının tekini koluyla boynundan tutarak  kilide almış ;  boştaki eliyle , kadının suratına ruj sürmeye çalışıyor . “Sürecem lan ,  sürecem, delirtme beni !” Diyor . Haliyle kadın debeleniyor ve  karşı koyuyor… Orada bulunan üçüncü şahıs aralarına girmeye çalışarak ” Ya dur mehmet  abi, yapma abim, zorla güzellik olmaz!” demesin mi ! ( Ben güldüm sizde burada gülebilirsiniz. )

İnsanların karakterleri bir değil. Bu bakımdan beğenme, hoşlanma duyguları da farklı farklı. Dolayısıyla bir kişiye beğenmediği bir şeyi zorla beğendirmeye çalışmak yanlıştır. Boşa kürek sallamak gibidir.

Kendinizi özellikle karşı cins  birine beğendirmeye çalışıyor ve bir türlü kendinizi beğendiremiyorsanız , amaçlanan sonuç iyi birşey de olsa o şey istenmiyorsa  ısrar etmenin  boşuna olduğunu anlamalıyız ..

ve yine sil baştan – Söyleyemediklerim

Varsın yada yoksun , rahatsın belki , belki de tedirgin,
Acı çekiyorsun ama birşey yapamıyorsun ,  çünkü cesaretin yok.

İsyan, başkaldırı , şiddet, kan istiyorsun,  ama katlanamazsın sonuçlarına
Gidip geliyorsun kendi içinde  ileri, geri , saçma, sapan
Birgün güneş doğmayacak , ve  öleceksin,
Dur ve düşün, düşlerine geri dön , ya gerçek oradaysa ya hayatın bir düşse (daha&helliip;)

Öyle bir an gelir ki yaşantınız altüst olmaya başlar , Her şey uçup gider avuçlarımızdan , geriye sadece gül kokularına bürünmüş anılar kalır . Bitmeyen bir umidiniz varsa zihninizde ,  Pencereden dışarı her bakışınızda ,   gördüğünüz  şey rengarenk amaçsız hayallerdir. Az biraz içinizi ısıtır . “Halen bir umut var” der beklemeye devam edersiniz . (daha&helliip;)

Farkı farketmeli, fark ettiğini de farkettirmemeli bazen…

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli…
Anne karnına sığarken dünyaya neden sığamadığını ve en sonunda 1 metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli..
Şu çok geniş görünen dünyanın, ahirete nispeten anne karnı gibi olduğunu farketmeli….

Henüz bebekken ”Dünya benim!” dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu, ölürken de aynı avuçların ”Herşeyi bırakıp gidiyorum işte!” dercesine apaçık kaldığını farketmeli…
ve bir tek kefene cep dikilmediğini fark etmeli. (daha&helliip;)